Bringing the campus tot the student. Distance vs distributed learning.
Neil Gershenfeld.
De start puzzled me meteen. Dus gebeurde wat me niet vaak overkomt, ik verliet voortijdig de zaal. Omdat mijn buurman en collega me zei dat het toch wel een interessant verhaal was, maar hij het ook niet even kon samenvatten, besloot ik me op internet te storten. Langzaam word me duidelijk waar hij het over heeft gehad. De samensmelting van de wereld van bits en atomen is de basis voor zijn werk. Als het mogelijk is een tastbaar product, bijvoorbeeld een stoel, om te zetten in digitale informatie, kun je vanuit die digitale informatie ook weer een stoel creëren.
Populair gezegd, wat zou er gebeuren als iedereen naast een printer ook een zogenaamde 'Startrek Replicator' zou hebben? Dat machientje uit de serie waarmee je tastbare dingen kunt kopiëren. Van een auto tot een vet Amerikaans ontbijt. Volgens Neil Gershenfeld is dit niet de toekomst, maar de werkelijkheid in zo'n 20 jaar. En een stap verder gaat het niet meer over kopieren van zaken, maar ze zelf maken en uitvoeren. Op die gedachte stoelt de start van de fablabs. En zijn lessenserie 'How to make almost anything'. Er zijn ondertussen een aantal fablabs verspreid over de hele wereld. De complete lijst en wat achtergrond in formatie is te vinden op
wikipedia. In Nederland zijn er ook een aantal. Hier de link naar een voorbeeld bij ons, gesponsord door
de Waag Society in Amsterdam en hier de info in het Nederlands van
de Universiteit van Leuven. Op het internet is een link te vinden die nog uitgebreidere info geeft over het ontstaan en de ideeën van de
fablabs.
Een boek van hem dat de achtergronden toegankelijk beschrijft: 'the coming revolution on your desktop – from personal computers to personal fabrication (when things start to think).
En een korte samenvatting van zijn speech vind je
hier in beeld, toen hij een soortgelijk praatje hield, maar dan wat korter op de
TED.
Ongetwijfeld heeft Neil tijdens zijn sessie iets gezegd over de invloed van dit concept op het onderwijs. Ik laat het aan anderen om daar over te bloggen.
Vandaag is de laatste conferentiedag al weer. Nu de laatste sessies, straks de afsluiting. Het gaat zó snel voorbij. Gisteravond nog een geweldige party buiten vóór de Arena, nu al de aankondiging van de laatste uurtjes gratis Wifi. Snel doorwerken dus!
Van deze presentatie werd ik erg blij. Al jaren proberen we vanuit Europa bij Blackboard aan te geven dat get portfolio en het content system voor ons belangrijk zijn. Tot op heden zag ik geen voorbeeld in de US dat vergelijkbaar was met ons onderwijssysteem. Dit verklaart voor een deel de moeite die blackboard heeft met onze vragen en met onze druk die we er achter zetten. Vandaag zag ik twee universiteiten, die van Michigan en Virginia. Geen nieuws voor het Nederlands onderwijs, maar wel voor mij. Er vielen termen als assessment portfolio, showcase portfolio. Ook woorden als ontwikkelingsplan en zelfs competenties. Ik zag een schema van een tandartsopleiding, waarvan de matrix zo op een opleiding bij ons past. Ook het feit dat het portfolio eigendom was van de student vond ik bijzonder. Hulde voor beide universiteiten en het geeft me hoop dat Blackboard ook vanuit de US zelf nu vragen gaat krijgen omtrent het gebruik van het portfolio. Jammer dat ik niet doorhad dat achter me het hoofd product development van Blackboard achter me zat, maar dit was ook al een opsteker!
Vrijdagmiddag sluiten we met de CvI groep de studiereis af met een lunch om 12 uur
